Sporcularda Boş Zaman Becerikliliğinin Farklı Değişkenlere Göre İncelenmesi
DOI:
https://doi.org/10.70736/jrstr.20Anahtar Kelimeler:
Boş Zaman, Boş Zaman Becerikliliği, SporcularÖzet
Amaç: Bu araştırmanın amacı, sporcularda boş zaman becerikliliğinin farklı değişkenlere göre incelenmesidir.
Yöntem: Betimsel tarama modeline uygun olarak tasarlanan bu araştırmada Diyarbakır ilinde farklı spor branşlarıyla ilgilenen 138 sporcu katılmıştır. Sporculara yönelik tanımlayıcı bilgilerin elde edilmesi amacıyla bilgi formu kullanılmıştır. Boş zaman becerilerinin belirlenmesi amacıyla boş zaman becerikliliği ölçeği kullanılmıştır. İkili grup karşılaştırmasında bağımsız gruplar t testi kullanılırken ikiden fazla grup karşılaştırmasında ANOVA testi uygulanmıştır. Ayrıca bağımsız değişkenin bağımlı değişken üzerindeki etkisi lineer regresyon aracılığıyla belirlenmiştir. İstatistiksel analiz sonuçları %95 güven aralığında yorumlanmıştır.
Bulgular: Sporcuların cinsiyet, yaş, gelir, eğitim düzeyi ve sporculuk deneyimine göre yapılan karşılaştırmada istatistiksel olarak anlamlı bir farka rastlanılmamıştır (p>0,05). Ancak sporcuların Günlük boş zaman süresinin boş zaman becerikliliğini pozitif ve anlamlı düzeyde yordadığı belirlenmiştir. Model, boş zaman becerikliliğindeki toplam varyansın %33,5’ini açıklamaktadır. Hesaplanan etki büyüklüğü (f² ≈ 0,50) büyük düzeyde olup, yapılan post-hoc güç analizi modelin oldukça yüksek bir istatistiksel güce sahip olduğunu ortaya koymaktadır.
Sonuç: Sporculara yönelik yapılan analiz sonuçlarından hareketle cinsiyet, yaş, gelir, eğitim düzeyi ve sporculuk deneyimi gibi özelliklerin boş zaman becerikliliği açısından belirleyici olmadığı sonucuna ulaşılmıştır. Öte yandan günlük boş zaman süresinin sporcuların boş zaman becerikliliğinin güçlü bir belirleyicisi olduğu anlaşılmıştır.
Referanslar
Bozdal, Ö. (2019). Üniversite öğrencilerinin boş zaman etkinliklerine katılım düzeylerinin boş zaman ve yaşam tatminlerine etkisi. Yüksek Lisans Tezi. Batman Üniversitesi.
Dattilo J. (2015). Positive psychology and leisure education: A balanced and systematic service delivery model. Therapeutic Recreation Journal, 49(2), 148- 165.
Dinç, H., Özdemir, Y. C., Yağmur, R., Olur, B., & Sicimli, D. (2025). Examination of leisure crafting and ıntrinsic leisure motivation of sports science students. Türkiye Spor Bilimleri Dergisi, 9(1), 21-35.
Karaderi, B. (2021). Leisure time spending tendencies of university students: The case of TRNC. Asian Journal of University Education, 17(3), 41-50.
Lesjak, V., & Stanojević-Jerković, O. (2015). Physical activity, sedentary behavior and substance use among adolescents in slovenian urban area. Slovenian Journal of Public Health, 54(3), 168-174.
Levy J. (2000). Leisure education, quality of life and community development: Toward. leisure education, community development, and populations with special needs. CABI Publishing.
Munusturlar Akyıldız, M. & Munusturlar, S. (2016). Ciddi bir boş zaman etkinliği olarak fotoğrafçılık: Fotoğrafçıların kümeleme analizi ile sınıflandırılması. İstanbul Üniversitesi Spor Bilimleri Dergisi, 6(2), 1303-1414.
Özavcı, R. (2023). Rekreasyonel perspektiften algılanan stresin boş zaman tatminine etkisi. ROL Spor Bilimleri Dergisi, Özel Sayı,(1), 264-278.
Özavci, R., Korkutata, A., Gözaydın, G., & Çakır, Z.(2023). Üniversite öğrencilerinde algılanan stresin yaşam doyumu ve rekreasyonel sağlık algısına etkisi. The Online Journal of Recreation and Sports (TOJRAS), 12(3), 454-461.
Öztürk, Ö. (2025). Öğretmenlerin boş zaman becerikliliği ile örgütsel mutluluğu arasındaki ilişki. Yüksek Lisans Tezi. Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi.
Petrou, P., & Bakker, A. B. (2016). Crafting one’s leisure time in response to high job strain. Human Relations, 69(2), 507-529.
Sivan A. (2000). Community development through leisure education: Conceptual approaches. Leisure Education, Community Development and Populations With Special Needs. 31-42.
Stebbins, R. (2013). Unpaid work of love: Defining the work-leisure axis of volunteering. Leisure Studies, 32(3), 339-345.
Telci, İ., & I. Utku (2021). Investigation of leisure time motivation of academic and administrative staff who do and do not participate in sports recreation activities in sports facilities of the university. International Journal of Recreation and Sports Science, 5(1), 51-62.
Tezcan Kardaş, N. (2018). Rekreasyon (Ed.: K. Karacabey), Rekreasyona Giriş (S.12-15). Erol Ergün Basın Yayınevi.
Torkildsen G. (2012). Leisure and recreation management: Routledge.
Tsaur, S. H., Yen, C. H., & Chen, Y. T. (2021). Can leisure crafting enhance leisure engagement? The role of time structure and leisure type. Leisure Studies, 40(6), 747-763.
İndir
Yayınlanmış
Nasıl Atıf Yapılır
Sayı
Bölüm
Lisans
Telif Hakkı (c) 2025 Cengiz TURSUN, Elif KUŞLU, Kasım ASLAN, Büşra DEMİR
Bu çalışma Creative Commons Attribution 4.0 International License ile lisanslanmıştır.
